جستجو -مجموعه ها
جستجو - برچسب ها
Search SEO Glossary
plg_search_rsticketsprocontent
plg_search_newsfeeds
Search - K2
جستجو - دانلودها- فیلم و صوت
جستجو - محتوا
جستجو - تماس ها
جستجو - وب لینک ها
ورود

ثبت




نویسنده مقاله: سید عبدالحمید ابطحی، محمد فرید انصاری، حسن طارمی راد
منتشر شده در: تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی
رتبه مقاله: علمی-پژوهشی
سال،شماره: بهار 1392، شماره 10، (22 صفحه - از 7 تا 28)

چکیده: 

يکي از رويکردهايي که در مورد نقش امام علي (ع) در انتشار علم و سنت نبوي مي توان درنظر گرفت اين است که اساسا رشد علمي در بلاد اسلامي در سده اول چگونه صورت گرفت و انتقال علم به اين بلاد و امصار با چه فرايند و مکانيسمي تحقق يافته است؟ چه کساني در اين انتقال علوم موثر بوده اند و ايشان در علم خود با علي (ع) چه ارتباطي داشته اند؟ ادعا اين است که سوق دادن مسلمانان به سمت توجه جدي به علم و دانش (نه فقط علم دين) و شکل گيري اين روند در جامعه تازه تشکيل يافته اسلامي در اين دوره در بلاد به علي (ع) منسوب است. براي اثبات اين موضوع علاوه بر اقدامات مستقيم آن حضرت در کوفه و يمن، به نقش برخي شاگردان مستقيم ايشان مانند مانند ابن عباس و ابن مسعود و حسن بصري در مناطقي مانند مکه و بصره و کوفه توجه و روشن شده که پايه گذاري دانش در اين سرزمين ها در سده اول به واسطه فعاليت علمي ايشان بوده است.

pdf دانلود مقاله جایگاه امام علی (ع) در نشر علوم دین در مراکز علمی جامعه اسلامی قرن اول (282 KB)