مأخذشناسی و بازشناسی محتوای کتاب الاوصیاء شلمغانی

نوشته شده توسط مدیر تأمین محتوا و محمدصادق گل‌‌پور سوته
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

 

چکیده

 

«کتاب الاوصیاء» یکی از تألیفات مهم شلمغانی (م ۳۲۲ ق) است که موضوع اصلی آن، امامت و استمرار سنت وصایت از انبیا تا اوصیا بوده است. عنایت مؤلفان شیعه به این کتاب در طول تاریخ، در عین انحرافی که بعد از یک دوره خدمات علمی، مؤلف آن بدان دچار گردید؛ گویای اهمیت این کتاب است. هرچند تاکنون در خصوص این کتاب تحقیق‌هایی انجام‌یافته؛ منابع مورداستفاده شلمغانی در تألیف این کتاب تاکنون موردتحقیق قرار نگرفته، ازاین‌رو، این سؤال باقی است که شلمغانی در تألیف آن از چه منابعی بهره برده است؟ استخراج روایات کتاب الاوصیاء از منابع روایی موجود و مطالعه و تحلیل اسناد آن، می‌تواند منابع آن را تا حدی روشن کند. در این تحقیق که بر روی ۲۳ روایت برجای‌مانده از کتاب الاوصیاء انجام یافته، روشن گردید که وی از منابعی همچون الدلائل عبدالله بن جعفر حمیری (۷ روایت و بیش‌ترین فراوانی)، المحاسن احمد بن محمد بن خالد برقی (۳ روایت)، برخی تألیفات سعد بن عبدالله اشعری (۲ روایت) و احتمالاً آثاری همچون مسائل الرضا، ابو محمد حسن بن علی بن زیاد الوشاء (۱ روایت)، الفضائل، یا النوادر، جابر بن یزید جعفی (۱ روایت)، الممدوحین و المذمومین، محمد بن عبدالله بن مهران (۱ روایت) و الواحده، حسن بن محمد بن جمهور (۱ روایت) بهره برده است.

 

کلیدواژه‌ها

 

شلمغانی، کتاب الاوصیاء، دلائل الامامه، اثبات الوصیه، مأخذ شناسی.

 

توضيحات بيشتر

 

براي مشاهده متن کامل مقاله اينجا را کليک کنید

اطلاعات تکميلي

خواندن 111 دفعه

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.